635 RT

วันพฤหัสบดีที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2553

เรื่องเล่า เมื่อแมวป่วย (Stories on sick cats.)



เมื่อวันที่ 31 เมย..52 หาแมวที่ชื่อนู๋นิลไม่เจอ … หาจนเหนื่อย สุดท้ายนู๋นิลก็ออกมาเองจากใต้บันได พอไปอุ้มก็ร้อง สงสัยว่าจะเจ็บขา สังเกตการณ์อยู่ 2 วัน ไม่ไหวแล้ว ต้องพาไปหาหมอแล้วล่ะ (เพราะไม่กินอะไรเลย)
แล้วหมอก็ทำแผลมาให้ ทั้งเดือน พค.เลย ที่พาไปหาหมอทุกวัน เพราะแผลเป็นหนอง หมอล้างแผลให้ คว้านเนื้อที่เป็นหนองออก พอเว้นไปอีกวันก็ยังมีหนองอยู่ เลยสันนิฐานว่า อาจเป็นเพราะติดหวัดแมวมาด้วยภูมิคุ้มกันก็เลยบกพร่องถึงได้มีหนองอยู่ หมอให้ทานยาฆ่าเชื้อ และไปล้างแผลทุกวัน แผลก็ยังมีหนองแบบวันเว้นวัน

พอมาเตือนมิย. แผลไม่เป็นหนองแล้ว หวัดแมวก็หายแล้ว หมอก็ใส่ยาเร่งเนื้อให้ ก็ยังต้องพาไปหาหมอทุกวันอีก ใส่ยามาจนขึ้นเดือน กค.หมอบอกเนื้อเริ่มเต็มแล้ว(แต่ยังเห็นกระดูกอยู่เลยอ่ะ) ก็ให้ไปล้างแผลวันเว้นวัน หมอก็ใส่ยาค่าเชื้อที่เป็นเจลสีเหลือง และหมอพันแผลไว้อย่างมิดชิด
…เพื่อให้หนังขึ้นมาปิดแผลเร็วๆหมอบอกให้นู๋นิลกินไข่วันละ 1 ฟอง จนจะผ่านไปอีก1 เดือนแผลนู๋นิลหดเล็กลงไม่ถึ่ง 10 % เลย แถมยังมีแผลที่ถูกพลาสเตอร์ปิดแผลบาดเพิ่มขึ้นมาอีกและดูแผลใหม่นี้จะใหญ่ขึ้นมาอีก โอ้ยยย! ไม่ไหวแล้วจริงๆ เสียเวลาไปหาหมอเกือบทุกวันหมดค่ายาไปก็เยอะ แล้วดูดิ! นอกจากแผลจะหายช้าแล้ว ยังจะเป็นแผลใหม่อีก

ในที่สุดวันที่ 1สค. ก็เลยต้ดสินใจไม่พาไปหาหมอแล้ว เปิดแผลแล้วล้างแผลเอง ใช้น้ำผึ้งทาแผลให้ ผ่านไป 5 วัน ตรงที่เห็นกระดูก ก็มีเนื้อมาปิดแล้ว ผ่านไป 10 วัน แผลหดเล็กลง กว่า 30 % แล้ว ตอนนี้ก็ทา เบตาดีนให้ เพราะรำคาญมดอ่ะ ตอนนี้ก็ ทาเบตาดีนไม่ได้ปิดแผล เพราะนู้นิลอยู่แต่ในมุ้ง ก็คอยดูเวลาที่เขาเข้าส้วม กะตอนออกมาวิ่งเล่น
สรุปแล้ว … แผล อานู๋นิล หายสนิท คือเดือน ตุลา เป็นแผลนานถืง 6 เดือนเลยทีเดียว …

Read More...

วันพุธที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553

เลี้ยงแมวให้เชื่อง


ร้องเรียกเมี้ยวๆ ประเดี๋ยวก็มา แต่แมวที่บ้านไม่เคยมาเลย สงสัยว่าคงไม่รู้ว่า ตัวเองเป็นแมว พอเรียกชื่อ เขาก็จะวิ่ง มาเลย !

โดยเฉพาะ นู้นิล ชอบหนีออกไปนอกรั้ว ไปอยู่หน้าบ้านข้างๆ เป็นประจำ พอเห็นหมามาไกลๆ นู๋นิลก็จะอยู่ในรั้วบ้าน แต่ก็รั้วบ้านคนอื่น คือที่แถวบ้าน จะเป็นเหมือนทาวเฮาส์ เวลาตอนกลางคืน จะปิดบ้าน ก็ร้องเรียก อานิล กลับบ้านเร็ว ! แล้วเขาก็จะวิ่งกลับมาเอง

ตอนแรก ควรให้แมวอยู่ใน สายตาตลอดเวลา คือรู้ว่า ตอนนี้แมวอยู่ไหน พอเขาเดินไปหน้าบ้าน ก็ดูไว้ก่อน พอเขากระโดดออกนอกรั้ว ไปปุ๊บ ก็เดินตามเขา แล้วพากลับ เข้าบ้าน แล้วเอาของที่ชอบ ให้กิน ทำบ่อยๆ แมวก็จะรู้เอง เขาก็จะไม่กล้า ไปไหนไกล…!

ส่วนใหญ่ เวลาที่แมวหนี ออกไปนอกบ้าน พยายามตาม หรือเรียกเข้าบ้าน อย่าปล่อยไว้นานเกินไป เพราะอาจจะเพลิดเพลินไปไกล แต่ถ้าตามบ่อยๆ เขาจะรู้ว่า เราเป็นห่วง ก็จะไม่กล้าไปไกล ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ขึ้นอยู่กับ นิสัยของแมวด้วย เพราะแมวแต่ละตัวนิสัยไม่เหมือนกัน บางตัวรู้และเข้าใจและไม่ดื้อก็ดีไป แต่บางตัวนี่สิ รู้และเข้าใจแต่ดื้อเอาแต่ใจตัวเอง ก็ต้องทำโทษ เช่น ถ้่าหนีไปไกล หรือว่า พอออกตาม แล้ววิ่งหนี พอจับตัวได้ ก็ต้องขังเขาไว้ เวลาเย็นๆ ก็พาไปเดินเล่น แต่ต้องใช้สายจูงเดิน…!

สำหรับ การที่จะให้แมวรู้ว่า เขาชื่ออะไร ก็ต้องเรียกเขาบ่อยๆ โดยเฉพาะตอนที่เรียกให้กินข้าว ถ้ามีแมวหลาย ๆ ตัว ก็แยกเรียกชื่อ ให้เขารู้ว่า เราเรียกเขาอยู่ เรียกบ่อยๆ ซ้ำๆ จนกว่าเขาจะรู้ว่า กำลังเรียกเขาอยู่ แต่ถ้าไม่รู้สักที ก็คงต้องเปลี่ยนชื่อใหม่

แต่ถ้าเริ่มแรกเรียกแมวว่า เมี้ยวๆ เขาก็จะเข้าใจว่าเขาชื่อเมี้ยว และถ้ามีแมวหลายๆตัว แล้วเรียกเมี้ยวๆ หมด แมวเขาก็จะเข้าใจว่า ชื่อเมี้ยวๆ กันหมด…!

Read More...